دومین نشست تخصصی لابراتوار دکتری نظر با موضوع «پایداری اکولوژیک و مسکن» برگزار شد

دومین نشست تخصصی لابراتوار دکتری نظر با موضوع «پایداری اکولوژیک و مسکن» برگزار شد

دومین نشست تخصصی لابراتوار دکتری نظر با محوریت پایداری اکولوژیک و مسکن در تریخ ۶/۳/۱۳۹۶ در گالری نظرگاه برگزار شد. در این پنل که با حضور آقای مهندس مهدی شیبانی، آقای دکتر سید امیر منصوری و آقای دکتر ناصر براتی برگزار شد، در ابتدا مقاله‌ای توسط خانم دکتر مژگان خاکپور با عنوان عوامل موثر بر چینش محوطه مسکن روستایی گیلان ارائه و سپس مقاله‌ای مستخرج از رساله دکتری معماری خانم مهندس زهرا پورسلیمان با موضوع تاثیرات فاکتورهای فرهنگی-اجتماعی بر پایداری اکولوژیک ارائه شد. در انتها اعضای پنل و حاضرین در جلسه به نقد و طرح سوالاتی در زمینه موضوعات مطروحه پرداختند. خلاصه مباحث ارائه شده در مقاله اول شامل مباحث ذیل است:

در نقاط مختلف استان گیلان،‌ چینش فضاها و عناصر خدماتی مسکن روستایی، با تنوع زیاد و فاقد انتظام جلوه می‌نماید این سوال که آیا نظمی ویژه بر قرارگیری عناصر محوطه مسکونی در این مناطق حاکم می‌باشد، موضوعی است که در این مقاله به آن پرداخته شد. حاصل مطالعات بیان می‌دارد که محوطه مسکونی روستایی در استان گیلان، تحت تاثیر عواملی از جمله شرایط طبیعی(جغرافیا و اقلیم)، شرایط اقتصادی(نحوه معیشت و فعالیت‌های اقتصادی) و شرایط اجتماعی-فرهنگی است. هرچند که در نگاهی سطحی، به نظر می‌رسد چینش عناصر محوطه‌های مسکونی روستایی غالبا تحت تاثیر شرایط اقلیمی است، اما بررسی‌ها نشان می‌دهد که ضوابط این چیدمان بیشتر متاثر از شرایط اجتماعی-فرهنگی بوده و فعالیت‌های معیشتی به خصوص کنش‌های تولید اقتصادی توسط زنان گیلان،‌ از مهم‌ترین عوامل موثر است.

و خلاصه سمینار دوم ارائه شده در پنل به شرح زیر می‌باشد:

در دوره معاصر ریخت‌شناسی بافت و مسکن شهری در ایران جهت‌گیری غیربوم‌گرایانه داشته و همین امر موجب دورشدن شهرها از عوامل اکولوژیک و همسان گشتن شکل شهرها علیرغم زمینه‌های متنوع فرهنگی، اجتماعی، محیطی، اقلیمی و جغرافیایی شده است. از آنجا که اغلب شهرهای کشور از جمله شهرهای سواحل جنوبی دریای خزر در رده شهرهای در حال توسعه هستند، دلیل بروز پدیده فوق‌الذکر تغییرات حاصل از رشد جمعیت و افزایش مهاجرت به شهرها پس از جنگ تحمیلی و تغییر سبک زندگی و تحولات بین نسلی در چند دهه اخیر و تحت تاثیر مدرنیسم بوده؛ این امر موجب توسعه ناموزون و غفلت از اصول پایداری در توسعه شهرها شده است. توسعه‌ای پایدار است که دربرگیرنده تعاملات انسان و محیط اکولوژیک در ابعاد فرهنگی-اجتماعی و اقتصادی-معیشتی جوامع باشد.

در این میان توسعه فرهنگی-اجتماعی از بعد کیفی و توسعه اقتصادی-معیشتی از بعد کمی بر ویژگی‌های محیط اکولوژیک شهرها اثرگذار هستند. فرهنگ به عنوان عامل زمینه‌ای در مسکن سنتی به وجود آورنده روابط میان انسان و محیط اکولوژیک بوده و در مسکن معاصر محرک‌های فرهنگی و اجتماعی موجب مخدوش شدن برخی ویژگی‌های زیستی در مسکن شهرها شده‌اند. لذا نیاز به تعریف دقیقی از ماهیت ابعاد فرهنگی- اجتماعی و تاثیرات اقتصادی-معیشتی در مسکن جهت قرارگیری در مسیر توسعه پایدار در مجموعه‌های مسکونی کشور است.


دسته: اخبار دکتری,همایش و کارگاه
لینک مطلب: +

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *