مطالعات راهبردی و نقد


با پذیرش این موضوع که «مطالعات راهبردی» با رویکرد علمی و مسأله‌محور در تولید سیستم نظارت پایدار کاربرد دارد و  به دنبال آن«نقد راهبردی» با برخورداری از پایداری، نگاه کل‌نگر و تحلیلی، بی‌طرفی و آگاه‌سازی می‌تواند مطالبۀ مردم و متخصصان بر روندهای مدیریتی را به فرایندی مؤثر و بادوام تبدیل کند، پژوهشکده نظر از سال ۱۳۹۶ سلسله فعالیت‌های مطالعات راهبردی خود را در قالب برگزاری کارگاه‌های نقد آغاز کرده است. پژوهشکده در این فعالیت با نقد موضوعات حوزۀ تخصصی خود که با مصلحت جامعه سروکار دارد، به روشنگری می‌پردازد تا از این طریق وارد راهبردهای سیاست‌‍‌گذاری شود و بتواند بر آن نظارت داشته باشد.

 

قواعد نگارش نقد

ضوابط شکلی و ساختاری

  • نقد در کمتر از هزار کلمه تنظیم شود.
  • نوشته نوعی تیترگذاری آشکار یا پنهان داشته باشد؛ هر پاراگراف به یک بُعد از موضوع بپردازد.
  • جمله نخست نقد، سؤال و موضع اصلی را به طور صریح بیان کند.
  • نتیجه‌گیری به صورت روشن در پایان پاراگراف آخر (و یا در کل آن) بیان شود.
  • هیچ مطلب تکراری در متن وجود نداشته باشد.
  • کوتاه‌بودن نوشته، مزیت محسوب می‌شود.

 ضوابط محتوایی

  • تنها به یک موضوع پرداخته شود.
  • در این نقد جامعیت تحلیل مد‌نظر نیست، بلکه زاویه نگاه منتقد به مهم‌ترین و استراتژیک‌ترین وجه مسئله معطوف می‌شود تا کاستی اصلی برنامه مورد تأکید قرار گیرد.
  • موضوع نقد، یک امر کلی نیست که داوری عمومی راجع به آن روشن باشد.
  • ترجیح بر این است که موضوع، کاربردی و مسئله‌ی روز باشد.
  • مسئله نقد، حالت استراتژیک داشته باشد؛ یعنی مسئله‌ای انتخاب شود که نسبت به سایرین اولویت دارد؛ طوری که حل سایر مسائل وابسته به حل آن باشد.

 توصیه‌های جهت‌گیری

  • موضوع نقد در مرحله نخست برنامه‌های اجرایی و در مرحله بعد نظریه‌های علمی و فنی تأثیرگذار بر اجرا را دربرگیرد.
  • از سر خیرخواهی و معطوف به بهبود امور باشد؛ جناحی نباشد.
  • واضح و روشن باشد. مبهم، غامض و پیچیده نباشد که نیاز به تفسیر داشته باشد.
  • استدلالات نقد برای خواننده ملموس باشد.

برای دیدن گزارش جلسات نقد به بخش بایگانی نقد راهبردی گالری نظرگاه مراجعه کنید.